walk on murky water

seventeen days to go na lang at mag-iisang taon na ako dito city of golden friendship. pero bago ako mag-isang taon na namalagi dito ay naranasan ko ang isang bagay na akala ko wala dito.

mag-isang taon din akong namalagi sa cebu pero hindi ko naranasan ang matrapik at maglakad sa baha doon. bumabaha man doon sa cebu pero ito ay malayo sa aking/aming tinitirahan. nalalaman ko na lang ang mga pangyayaring ito sa balita.

nang ako’y mapadpad sa makati city ay inakala ko rin na walang baha don sa paniniwala na ito ay isang highly urbanized city at business district pa ng NRC. pero mali ang aking akala dahil doon mismo ay naranasan ko ang maglakad ng mahigit na tatlong kilometro sa tubig baha. nakakatawa nga kasi sabi namin na kung mahuhulog kami sa manhole siguradong patay kami at magiging sentro ng kalokuhan o jokes sa aming burol. sino naman kaya ang mag-aakala na lumaki kami na kaharap si pacific ocean tapos sa baha lang pala sa isang syudad kami malulunod. mabuti pa ang malunod sa tago river o sa pacific ocean kaysa sa baha.

noong nakaraang tatlong buwan ay binaha rin yong cagayan de oro city. pero hindi ako naniwala agad sa sinabi nila. araw ng linggo ‘yon at nasa bahay lang ako nagpapalaki ng aking betlog. kinaumagahan nang ako’y papasok na ng opisina ay nakita ko talaga yong bakas ng baha sa may C.M. Recto Avenue; dito sa CDO na Recto dihins sa Manila. nakita ko ‘yong mga utility personnel ng dalawang bangko na naglilinis at naglilimas ng tubig. yong mga delivery trucks din ng coca-cola ay parang nalublob sa maputik na taniman ng palay.

pero hindi pa rin ako naniniwala na lampas baywang ‘yong tubig at umaalon pa ng nakaraang gabi. malapit lang kasi yong  tinitirhan ko sa lugaer na ito. kalahating kilometro lang yata at wala naman tubig baha sa amin.

at dahil sa pangyayari kagabi ay naniniwala na talaga ako na umaabot sa ganoon kalalim yong tubig. nagtaka kami kung bakit walang dumadaan na jeep doon sa may cogon area papunta sa aming bhauz. mahigit dalawang oras na kami doon na nag-antay. nag-usisi kami sa mga tricycle drivers at ibang tsuper ng jeep at nalaman namin na may baha daw doon sa bandang Recto, MPSC, Limketkai at Mega. Ayaw namin maniwala kasi hindi naman malakas yong ulan at bandang 6:00 ng gabi na umulan kahapon tapos mag-aalas otso pa lang ng panahon na iyon.

sumakay kami sa iisang jeep na dumaan cogon pero sinabi sa amin na hanggang Limketkai Mall lang daw kami kasi hindi siya makakadaan doon sa malapit sa bhauz namin. at nang dumating nga kami sa mall ay doon talaga namin nadatnan yong hili-hilirang kotse at taxi na tinutulak ng mga tao dahil nilunod ng tubig-baha yong makina nito.

sarado na ang mall ng dumating kami doon kaya wala kaming choice kundi suungin nalang ang tubig-baha dahil naghihingalo na yata yong mga alaga namin sa loob ng aming tiyan. binaybay namin yong baha galing sa plaza fair hanggang sa mega dahil lampas-tuhod lang lalim nito. sa kabilang side kasi yong papuntang MPSC ay lampas ulo na ‘yong tubig kung si dagul ang palalakarin mo doon. sa totoo talaga ay walang sasakyan na makakadaan doon kahit na yong mga malalaking delivery truck. umaapaw na rin yong tubig sa creek.

sa madaling salita ay nakarating din kami kay kumpareng rons at nabusug ng pork bbq nya.