i’m engaged

minsan ko na itong naisip at naplanong gawin pero hindi talaga yata oras pa niya noon. kasi indi siya natuloy. sabi nga nila na darating din yan pag-oras na nya talaga kahit hindi mo man isipin.

matagal ko na talagang balak na gawin ito kasi nakikita ko rin na parang nawala na yong sinasabi natin na palabra de honor. word of honor in english kumbaga. palagi ko na kasing sinasabi na ganito at ganyan ang gusto ko mangyari sa buhay ko. pero parang hindi na yata tumatalab at hindi na yata nagkakaroon pa ng kahulugan yong mga sinasabi ko. sa pagkakataong ito, mas maganda talaga kung meron tayong makikita na katunayan na totoo ang ating mga sinasabi.

napag-isipan ko na ito nong dati pa at noong nagkaroon nga ako ng pagkakataon ay nagulo pa yong plano ko sa hindi ko inaasang bagay. akala ko nga na wala na talagang mangyayari pang ganito. pero ika nga na dapat ipaglaban natin ang ating bukas o kinabukasan lalong-lalo na yong kinabukasan ng ating mahal sa buhay.

kaya yon na nga naisip ko na ituloy yong aking balakin sa kaarawan ng nag-iisang babae na minahal ko ng lubusan. ang nag-iisang babae, maliban sa aking kapatid at mama, na  kung saan umiikot lang ang aking mundo. ang rason bakit gumagapang ako para magkaroon ng magandang kinabukasan.

ang unang plano ko talaga ay gawin ito sa bohol, na alam naman natin na hindi natuloy. kaya napag-isipan ko na lang gawin sa camiguin white island para medyo romantic naman dahil sa gitna ng dagat at nasa fiery volcanic island pa ang setting.

dahil plano ko naman talaga na lumuwas ng cebu para sa kaarawan ng aking maylabs at i-treat siya sa kaarawan niya sa isang di naman gaanong mahal na resort doon, ay naisipan ko na rin na doon ko na lang gawin. ginawa ko na lang siya na parang bang birthday present ko. (pasensya na maylabs kasi parang nagkukuripot din ako hehehe)

kaya doon mismo sa gitna ng resort na kami lang yata ang bisita ng panahon na yon dahil weekdays noon ay ginawa kong mag-wedding proposal. hindi ko malaman kung ano aking gagawin at yong aking nararamdaman. nandoon yong takot na baka siya ay mag-walkout o sabihin niya na ayaw niya muna at ipagpaliban muna namin ang mga bagay na ito.

nawala lang yong takot na yon ng sinabi na ng aking maylabs ang katagang “YES!” nawala ang yong takot ko pero di ko naman maipaliwanag ang ligaya na aking naramdaman ng panahon na yon. hindi ko maipinta kung gaano ako kasaya. dalawang araw bago maging ganap na kalahating taon simula ng nabili ko yong engagement ring ay naisuot ko rin ito sa daliri ng aking maylabs. at nangyari yon sa kaarawan niya pa mismo.

masasabi ko na iyon talaga ang itinakda ng panahon para gawin ko iyon. sa isang lugar na malayo sa probinsya namin. sa isang lugar na pinapaandar ng tubig na galing sa bukal. isang bukal na patuloy na nagbibigay buhay o tubig tulad ng pag-ibig namin na patuloy na bumubuhay sa aming relasyon kahit sa dami ng mga pagsubok o problema na aming napagdaan o pagdaanan pa.

sana patuloy din na ibuhos sa amin ng poong maykapal ang kanyang blessings .